De zeven laatste woorden van Jezus aan het kruis op Golgotha, zijn gedachten die elke dag moeten herhaald worden. Wat de Schepper van het universum daar sprak, vult ons met diepe hoop.
“Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen” (Lucas 23:34).
“Voorwaar, Ik zeg u heden, u zult met Mij in het paradijs zijn” (Lucas 23:43).
“Vrouw, zie, uw zoon!” (Johannes 19:26).
“Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” (Matteüs 27:46).
“Ik heb dorst” (Johannes 19:28).
“Het is volbracht” (Johannes 19:30).
“Vader, in Uw handen leg ik mijn geest” (Lucas 23:46).
Elke zin, die door de eeuwen heen weerklinkt vanuit de laatste krachten van een stervende Verlosser, bevat een boodschap van hoop voor jou en mij. Luister hoe Christus tot de hemelse Vader roept, zodat Hij kan komen en ons naar huis kan brengen. Denk na over die liefde – tot het uiterste – voor ons die eens vijanden waren, om ons te verheffen uit dit moeras van zonde en verdriet. Dat alles deed Hij voor jou, om jou een eeuwige toekomst te schenken die de verbeelding te boven gaat. Kan je daaraan voorbijgaan?
Bekijk welk een inspanningen mensen doen om te leren lopen, lezen, schrijven, kennis en vaardigheden te leren – om in de praktijk te brengen in dat korte leventje. Maar hoeveel tijd, liefde, inspanning… investeren we in die relatie van eeuwige waarde? Heb jij ook dorst naar de kennis des Heren?
“De aarde zal vol zijn van de kennis des Heren”. De dag komt dat we Hem zullen zien, Hij die deze woorden sprak, Hij die deze beproevingen doorstond, zodat Hij ons kon vrij maken. Wij zien verlangend uit naar Zijn komst. “Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden der zonen Gods. Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar om (de wil van) Hem, die haar daaraan onderworpen heeft, in hope echter, omdat ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid zal bevrijd worden tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods. Want wij weten, dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is.”
Ondertussen bereiden wij ons voor, vullen ons met Zijn woord, houden vast aan Zijn beloften, bidden om Zijn Geest, verblijden ons in Zijn geboden (Exodus 20) en krijgen kracht om Hem te volgen.
