Als je Zijn stem hoort

Wie kan beschrijven hoe groot het geklaag en geween zal zijn dat zal opstijgen wanneer op de grens van de tijd en de eeuwigheid de rechtvaardige Rechter Zijn stem zal doen horen en verkondigen, “Het is te laat.”

Lang hebben de wijde poorten van de hemel opengestaan, en hebben hemelse boodschappers de uitnodiging gegeven, “Kom! En wie dorst heeft, kome, en wie wil, neme het water des levens om niet.“ (Openbaring 22:1). “Vandaag, wanneer u Zijn stem hoort, verhardt dan uw harten niet” (Hebreeën 3:14).  Maar uiteindelijk wordt de opdracht gegeven: “Wie onrecht doet, hij doe nog meer onrecht; wie vuil is, hij worde nog vuiler; wie rechtvaardig is, hij bewijze nog meer rechtvaardigheid; wie heilig is, hij worde nog meer geheiligd” (Openbaring 22:11). 

De hemelse poorten sluiten, de uitnodiging om Gods verlossing aan te nemen houdt op. In de hemel wordt gezegd, “Het is volbracht.” Deze tijd is niet meer veraf en wat ons persoonlijk leven betreft kan het nog dichterbij  zijn, want we weten niet wanneer onze laatste dag komen zal. Hoe ernstig zijn we bekommerd om wat God ons voor de eeuwigheid wil schenken? Met hoeveel overgave leggen we beslag op de hoop die het evangelie ons heeft gebracht? “Strijdt om in te gaan door de enge poort, want velen, zeg Ik u, zullen trachten in te gaan, doch het niet kunnen” (Lucas 13:24).

De wereld zucht onder de vloek die de zonde heeft gebracht. Ze is letterlijk overspoeld van de zonde, vol gewelddadigheid en verderf zoals het was in de dagen van Noach. En toch zijn er velen die in deze beangstigende tijden zich in slaap laten sussen. Zij halen hun schouders op voor wat Christus hen wil schenken. Bevrediging van de eigen verlangens en daar ongestoord mee kunnen doorgaan, is belangrijker dan alle heerlijkheid die de eeuwigheid met God heeft te bieden. Is dit niet dwaas? Velen roemen in deze dwaasheid en hun zogezegd onafhankelijk denken. Zij beseffen niet dat dit hen leidt naar een volkomen onverschilligheid voor alles wat eeuwige waarde heeft.

Christus spreekt vandaag tot u en zegt, “geef mij uw hart.” Elke dag dat we daar niet op ingaan, wordt ons hart harder tot op het moment dat er niets meer in doordringt.
Wanneer wij gehoor geven aan Zijn stem, krijgen wij deel aan Zijn heerlijke beloften die vast staan als een rots. Wij krijgen van Hem een leven dat nooit vergaat en steeds heerlijker wordt naarmate we Hem beter leren kennen. We zullen een eeuwigheid van onuitsprekelijke vreugde en vrede missen wanneer we Zijn stem negeren.
Wanneer u Zijn stem hoort, verhardt dan uw hart niet, zodat u deel mag hebben aan het heerlijke leven dat alleen Christus kan schenken.

Waar is God?

Op 24 juni schudden twee aardbevingen – met slechts 39 seconden ertussen – het Zuid-Amerikaanse land Venezuela. Met een kracht van respectievelijk 7,2 en 7,5 op de schaal van Richter veranderden deze bevingen gebouwen in puin en kwamen er ongeveer 3.300 mensen om het leven; de verwachting is dat dit aantal nog zal stijgen, aangezien er nog steeds meer dan 10.000 mensen worden vermist. Telkens wanneer zich zulke vreselijke tragedies voordoen, vragen mensen zich af: waar is God in dit alles?

Deze tragedies vormen een grimmige en ontnuchterende herinnering aan het feit dat we in een wereld leven die door de zonde is verwoest. God schiep de wereld als “zeer goed” (Genesis 1:31) – zonder dood, lijden of aardbevingen. Maar nu is de schepping vervloekt en zucht ze onder de gevolgen van de menselijke zonde. In zekere zin zijn wij allemaal verantwoordelijk voor die aardbeving en de daaropvolgende verwoesting: wij hebben in Adam gezondigd en blijven zondigen. Daarom moeten we doen wat we kunnen om mensen in nood te helpen; we zijn immers allemaal verantwoordelijk voor de ellende in deze wereld. Romeinen 8:22 beschrijft de gevallen wereld als volgt: “Want wij weten dat heel de schepping tot nu toe gezamenlijk zucht en in barensnood verkeert.”

Het is onmogelijk ons ​​het lijden voor te stellen van de mensen en gezinnen in Venezuela, terwijl ze tussen het puin zoeken naar dierbaren, proberen aan voedsel en onderdak te komen, of naar geïmproviseerde mortuaria gaan om een ​​verminkt lichaam te identificeren. Dit zou ons moeten doen mee-zuchten met de schepping. Maar wij zuchten niet als mensen zonder hoop, want we weten hoe het afloopt: het eindigt ermee dat Jezus een nieuwe hemel en een nieuwe aarde schept.

We leven in een gebroken wereld, maar zelfs in die gebrokenheid laat God alles meewerken ten goede voor Zijn volk (Romeinen 8:28), ook al kunnen we niet bevatten hoe Hij dat doet. Uiteindelijk zal deze gebroken wereld niet meer bestaan, en zullen zij die op Christus hebben vertrouwd bij Hem wonen in een wereld die weer volmaakt is, bevrijd van de gevolgen van zonde en dood.

En Hij zal elke traan uit hun ogen wissen; en de dood zal er niet meer zijn; er zal geen rouw, geen gejammer en geen pijn meer zijn. De eerste dingen zijn voorbijgegaan. (Openbaring 21:4)

Bid voor de bevolking van Venezuela. Bid dat God deze verschrikkelijke tragedie zal gebruiken om hen tot Zich te brengen, zodat nog veel meer mensen voor altijd de vreugde en schoonheid van een herstelde schepping met Jezus mogen ervaren. Kies voor het leven – zoals je dat kunt vinden in het “kennen” van God en Jezus. Zelfs al heb je gezondigd – Hij is genadig en barmhartig om je te vergeven. Maar daar stopt het niet. Hij wil een werk in jou doen. Die nieuwe schepping die je bent, moet gekneed worden naar het leven van Jezus.

Je komt – zoals je bent: maar je blijft niet – zoals je bent… Mensen zullen zien dat je “met Jezus bent geweest”.

Het beste moet nog komen

Sommigen kennen zeker het liedje“Is that all there is?” (is dat alles wat er is?) Het liedje gaat verder met de boodschap “laten we er dan van genieten”…

Genieten is een rekbaar woord en het is geen verbod om van het leven te genieten. Eigenlijk heeft God zijn uiterste best gedaan om een omgeving te scheppen die uiterst genietbaar en goed is. Maar houdt het op aan de grenzen van dit aardse leven, of overschrijdt het die grens? De Bijbel geeft dat perspectief. De grens van het leven was niet bepaald. Leven had alles in zich om eeuwig door te gaan… De dood is een vijand en Christus heeft hem overwonnen.

Laat me dit illustreren met het verhaal van een vrouw die te horen kreeg dat zij een dodelijke ziekte had en nog maar een paar maanden te leven had. Toen de predikant haar bezocht om de begrafenis met haar door te spreken, had zij een ongewoon verzoek. Zij wilde begraven worden met een vork in haar hand.

“ Waarom” vroeg hij. En zij vertelde: “In de jaren dat ik de potlucks van de kerk bezocht, herinner ik mij dat wanneer de borden van het hoofdgerecht werden afgeruimd er altijd iemand zei: houd je vork gereed! Dan kwam mijn favoriete onderdeel van de maaltijd, het lekkerste en het beste. Ik wil dat de mensen mij in mijn kist zien liggen met een vork in mijn hand en zich afvragen: Wat doet die vork daar? Vertel ze dan: Houd je vork gereed, het beste komt nog.”

Door de zonde, de pijn en het lijden dat ons overal omringt, wordt God vaak volkomen verkeerd gezien. Hij wordt (door de wereld die van God noch gebod wil weten) voorgesteld als bazig, autoritair, een dwingeland die ongevraagd onmogelijke wetten oplegt…

Wat de Bijbel over God zegt, klinkt heel anders. Je ontdekt het Opperwezen, de Schepper, die Zijn liefde tot een climax liet komen in het feit dat Hij Zich liet kruisigen – zodat wij ( u en ik) een toekomst zouden hebben.

“Want wij zien nu door een spiegel, in raadselen” (1 Korintiërs 13:12).

Maar die grote dag komt, waarop wij onze hemelse Vader van aangezicht tot aangezicht zullen zien. En niet alleen dat, wij zullen Hem zien in zijn volle heerlijkheid. De grootste vreugde zal zijn, om in de nabijheid te zijn van Jezus, in het diepe besef dat zonder Hem je geen deel zou hebben aan die ongeziene heerlijkheid.

Kijk uit naar de dag dat Gods stem zal worden gehoord en alles nieuw wordt. Ondertussen krijgen we de kans om Hem steeds beter te leren kennen en Gods licht te verspreiden doorheen je even en getuigenis.

Een unieke boodschap

Het Evangelie is nooit populair geweest in de wereld.
De beweringen van Jezus zijn geen meningen en laten geen ruimte voor compromissen.
Wij deinzen er nooit voor terug om de waarheid van Gods Woord te verkondigen, hoezeer die ook verschilt van wat de wereld wil horen. Hieronder volgen enkele overtuigingen waar de wereld zich het meest tegen verzet, en waarom wij er desondanks aan vasthouden.
Er is maar één weg naar God.
De wereld zegt: alle wegen leiden naar dezelfde plaats – het maakt niet uit wat of in wie je gelooft. Ales leidt naar dezelfde plaats.
Maar Jezus zegt: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.” — Johannes 14:6
De dood is niet het einde.
De wereld zegt: dit leven is alles wat er is, geniet ervan terwijl je leeft, want eenmaal gestorven is jouw verhaal geschreven en is er niets meer te verwachten.
Maar de christen heeft een andere hoop. Hij legt zijn vinger op de belofte van Jezus: “Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.” — Johannes 11:25
Heb je vijanden lief.
De wereld zegt: bescherm jezelf. Steek geen vinger uit naar al die mensen die niets om je geven. Behandel anderen niet beter dan je door hen wordt behandeld. Trek aan het langste touw.
Hier wordt het moeilijker als Jezus de opdracht geeft: “Maar Ik zeg u: heb uw vijanden lief, zegen hen die u vervloeken en doe goed aan hen die u haten.” — Mattheüs 5:44
Waar geluk vind je in Christus.
De wereld zegt: zoek het in jezelf. Geniet nu. Vind het in bezit, in macht, in controle…
Maar echt geluk heeft daarmee niets te maken. Aan de voeten van Jezus , door het horen van Zijn stem, te vertrouwen op Zijn woord, Hem te kennen… “Dit heb Ik u gezegd, opdat Mijn vreugde in u moge blijven en uw vreugde volkomen moge zijn.” — — Johannes 15:11
Het gaat om vrijgevigheid, niet om het vergaren van rijkdom.
De wereld zegt: je hebt het verdiend. Verzamel zoveel je maar kan.
“Zoals ieder een gave ontvangen heeft, moet hij die ook gebruiken om anderen te helpen, als goede beheerders van de veelvoudige genade van God.” — 1 Petrus 4:10
Nee, verwacht niet dat het spoedig de nieuwe trend zal worden. Paulus beschrijft de toestand van de christenen in deze periode van de laatste dagen. 
Het zullen zware tijden zijn, zegt hij, want de mensen (de christenheid) zullen zelfzuchtig zijn, geldgierig, … vermetel,… aan hun ouders ongehoorzaam, … onheilig, liefdeloos, trouweloos,… onmatig, … opgeblazen, met meer liefde voor genot dan voor God, die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben. (2 Timoteüs 3:1-5)

In onze wereld waar velen zeggen dat alle waarheid gelijk is en alle goden hetzelfde zijn, blijft NaturEl de Bijbelse waarheid verkondigen – trouw aan het Evangelie in onze veranderende wereld.
Dit is wat mij motiveert: er zijn miljoenen mensen die nodig hebben wat wij te bieden hebben. Ze zoeken naar hoop… alleen zoeken ze op de verkeerde plaatsen. Het is zo triest als mensen je vertellen over hun ‘spirituele reis’ en al de ervaringen die ze hierop meemaken… opwindend, verbluffend, maar niet van Christus. Van wie dan wel?

Nog niet zo hopeloos

Verbrande Ziel – Een waargebeurd verhaal 

In 1987 was John O’Leary 9 jaar oud. Hij speelde met vuur en benzine in zijn huis, waardoor een explosie ontstond die zijn hele lichaam verbrandde. 

Artsen gaven hem minder dan 1% kans om te overleven. Hij bracht vijf maanden in het ziekenhuis door, onderging tientallen operaties en verloor al zijn vingers. Zijn situatie leek volkomen hopeloos. De vele moeilijkheden en de terugvallen deden het kind compleet wanhopen en het verloor zijn zin in het leven. 

Terwijl hij compleet ontmoedigd was, kreeg hij na twee weken verblijf in het ziekenhuis, bezoek van de legendarische sportcommentator Jack Buck – gezonden door het schoolprogramma voor gehospitaliseerde kinderen, om te vermijden dat zijn schoolachterstand te ver uitliep – Buck bezocht hem wekelijks en gaf zijn les, zoals hij dat aan ieder kind deed. Na de eerste ontmoeting vertrok hij, groette de verpleegster die hem een hoofdschuddende blik toewierp, die niets anders betekende dan “hopeloos”. De week nadien wachtte dezelfde verpleegster hem op en stelde de vraag: “Wat heb je gedaan?” 

“Wat heb ik gedaan…?” vroeg Buck, “gaat het niet goed met het kind?” “Integendeel”, zei de verpleegster “sinds  je hem bezocht is het beginnen te verbeteren…”

Sinds die dag bezocht Buck hem zeer frequent en praatte op hem in  en beloofde hem een “Jack Buck Day” als hij het zou overleven. Door dat eerste signaal, waarbij dat kind dacht “als ze iemand naar me toe sturen om me wiskunde en engels te onderwijzen, moet mijn toestand nog niet zo hopeloos zijn…” genas John langzaam. [1, 2, 3, 4]

Hij overleefde, leerde schrijven en piano spelen met zijn handen, werd een wereldberoemde motiverende spreker en schreef het bestverkochte boek On Fire. Zijn wonderbaarlijke herstel werd verfilmd als Soul on Fire. 

Maar wat heeft dit te maken met ons geloof? 

Bekijk de aarde als verbrande grond. De zonde heeft hier 6000 jaar lang zo lelijk huisgehouden en het lijkt hopeloos. Mensen worden ziek, sterven en in de korte jaren dat ze leven hebben ze te maken met moeilijkheden, leugens, bedrog, misdaad. Mensen zijn een speelbal in de hand van een meedogenloze macht die maar één objectief heeft: zoveel mogelijk schade toebrengen, doen lijden, vooral diegenen waar het hart nog een beetje op de juiste plaats zit.
Gedurende de eeuwen stuurde God profeten met boodschappen, beloftes, om te bemoedigen, om aan te sporen om te kiezen “voor het leven”. Maar omdat dat niet genoeg was, stuurde God Zijn Zoon voor de transplantatie van het hart. Hij stierf voor ons. Het was Zijn leven voor het onze. Daarom vraagt Hij nog altijd: “Geef Mij je hart”. Als die steen eruit is en in de plaats komt dat warme levende, voelende, begrijpende hart van Eén die weet wat het is om mens te worden… dan weten we dat het niet hopeloos is !

Het Fake News van de VRT

De voorbije twee weken konden de kijkers zich verdiepen in wat de VRT “feiten” noemt. Ze zouden jou en mj komen vertellen waar we vandaan komen. Om dat te bereiken zond Canvas “Whispers of the earth” en “Human” uit. Zoals ze het zelf aankondigen: Topwetenschappers nemen ons mee op een reis door de tijd, van de vroegste oorsprong van de aarde tot de wereld zoals we die vandaag kennen.” Hat neemt natuurlijk alle twijfels weg. Het is wetenschappelijk bewezen en het zijn topwetenschappers die het eo voorstellen alsof ze erbij waren. Geen vragen, geen bescheidenheid, het bewijs is niet nodig, want dat is toch evident.

Ze verduidelijken; “Onze planeet is 4 miljard jaar oud – en elk mineraal, elke rots en elk kristal vertelt een stukje van dat verhaal. In deze documentaire nemen topwetenschappers ons mee op een reis door de tijd, van de vroegste oorsprong van de aarde tot de wereld zoals we die vandaag kennen. Wat blijkt: zonder mineralen was er nooit leven geweest. De band tussen de minerale wereld en alle levende wezens op aarde is dieper en intrigerender dan we ooit vermoedden. Met verbluffende animaties en beelden wordt die onzichtbare verbinding voor het eerst echt zichtbaar.”

Het is duidelijk, ze willen dat de religie – het geloof – van de evolutieleer – in onze geest wordt geplant, want als dat waar is heeft christelijk geloof – of welk ander geloof in een hogere macht, in verlorenheid en behoefte aan een Redder – geen enkele zin. Als de Bijbel niet op zijn woord kan worden genomen, zijn gelovigen de meest beklagenswaardige mensen. Maar dit is wat er gebeurt, wanneer gelovigen proberen hun geloof in overeenstemming te brengen met de “wetenschap”, in de veronderstelling dan wetenschap wetenschap is – en daarom onfeilbaar, want het is bewezen.

Maar wat zien we, dat deze wetenschap, haar aannames, haar bepalingstechnieken, haar behoefte voor bewijslast afwijkt van alles wat kan doorgaan voor wetenschap? In plaats daarvan krijgen we aanname op aanname, hypotheses die een vrije loop gaan, fantasten die hun verbeelding laten spreken en de ene “topwetenschapper” na de andere die hierbij aanhaakt. Waarom is dit zo interessant? Vooral omdat het populair is. Het ondergraaft religie. Het helpt mensen af van hun God, want dat is een pottenkijker die we liever kwijt zijn.

De vraag wordt gesteld: “Hoe zijn wij geworden wie we zijn?”

“Wetenschapper” (het is niet meer “top”) Ella Al-Shamahi duikt in het verbazingwekkende verhaal van de oorsprong van de mensheid.

“Paleoantropologe Ella Al-Shamahi onthult het ongelooflijke verhaal van de mensheid gedurende 300.000 jaar menselijke evolutie en hoe we – dankzij nieuwe ontdekkingen – leren dat het verhaal vreemder en verrassender is dan we ooit hadden gedacht. Toen Homo sapiens in Afrika ontstond waren we niet alleen: er leefden destijds minstens zes andere mensensoorten. In de documentaire reeks ‘Human’ wordt onderzocht hoe we van slechts één van de vele mensensoorten zijn uitgegroeid tot de dominante levensvorm op aarde.”

Is het zo dat de Bijbel “religie” is, en evolutie “wetenschap”? De waarheid is dat de Bijbel meer wetenschappelijk is dan de wetenschap – of wat ervoor doorgaat, en dat er voor al de gebeurtenissen (inclusief het scheppingsverhaal en de dateringen) betere gronden zijn dan wij denken. Gelukkig zijn er ook andere (top)wetenschappers die met een andere bril durven kijken naar het verhaal van de aarde en van het ontstaan van de mens.

Dat is de reden waarom we de flyermap “Schepping” samenstelden. Hierin vind je meer dan 150 voorbeelden van hoe onmogelijk het verhaal van die wetenschappers is, eender over welk domein het gaat: astronomie, geologie, biologie, planten, dieren, planeten, leven… Blijf wakker en onderscheid het echte nieuws en fake nieuws…