Een aangekondigde Tragedie

Het jaar 1985 was een rampjaar voor Colombia met twee zwarte bladzijden in een korte tijd. De tragedies, 35 jaar geleden, speelden zich af in de maand november, ook zwarte november genoemd.

Op 6 november 1985 werd het Justitiepaleis bezet door een commando van het M-19, een van de actiefste guerrillabewegingen op dat moment in Colombia. Amper een uur later werd een militaire operatie uitgevoerd die tot doel had de gijzelaars en de rechterlijke macht te bevrijden. Na twee dagen militaire gevechten tussen beide kampen was de eindbalans uitermate triest: 95 doden, waaronder 11 magistraten van het HoogGerechtshof, 11 vermisten en een totaal uitgebrand en verwoest Justitiepaleis.

De tweede tragische ramp, die beschreven staat als de grootste ramp ooit van het land, vond plaats nog geen week nadat de brand was geblust in het Justitiepaleis. De stad Armero werd getroffen door een alles vernietigende modderstroom, veroorzaakt door een vulkaanuitbarsting van de Nevado del Ruiz. Armero werd totaal van de kaart geveegd.

De stad Armero ligt in het midden van Colombia op zo’n 50 kilometer afstand van de vulkaan Nevado del Ruiz. Armero floreerde door haar gunstige positie, liggend aan de doorgaande weg van Bogota naar Ibague, een belang rijke verbinding voor het goederenvervoer in Colombia en de rivier de Rio Langunillas. De stad werd gesticht in 1895, op de afzettingen van de modderstroom van een voorgaande vulkaanuitbarsting. Armero groeide uit tot een stad van meer dan 27.000 inwoners.

De Nevado del Ruiz is met zijn meer dan 5000 meter de hoogste vulkaan van Colombia. De top van de Nevado del Ruiz-vulkaan is eeuwig bedekt met velden van sneeuw en ijs. Vandaar zijn naam: “Nevado” dat betekent “sneeuw”. Door de uitbarsting kwamen hete deeltjes as en puin op de sneeuw en het ijs terecht. Sneeuw en ijs smolten door de hitte. Langzaam gleed dat naar beneden. Er ontstond een modderstroom. De zware modderstroom liep met een snelheid van 35 kilometer per uur langs de flanken van de vulkaan naar beneden, in de richting van de stad Armero.

Eind 1984 begon de Nevado del Ruiz meer activiteit te vertonen. Er waren kleine aardbevingen, er ontsnapte gas uit de krater en er hadden kleine stoomexplosies plaats. Er bestond geen waarschuwingssysteem. Pas in de loop van 1985 kwamen er instrumenten (seismografen) om de vulkaan te monitoren.

Een maand voor de ramp verscheen een kaart van het Geologisch Instituut, waarop de gevarenzones aangegeven waren, als er bij een uitbarsting van de Nevado del Ruiz modderstromen zouden ontstaan. Er werd meegedeeld dat er een groot gevaar voor Armero zou zijn. Deze informatie werd door regeringsvertegenwoordigers genegeerd. Zij wilden de bevolking van Armero niet evacueren voordat dit echt noodzakelijk zou zijn. De dag voor de ramp bezocht een groep deskundigen de krater van de vulkaan. Zij zagen toen nog steeds geen direct gevaar en stelden geen evacuatie voor.

In de middag van 13 november 1985, toen de vulkaan bijna een jaar actief was geweest, kwam het tot een grote explosie, gevolgd door een asregen, die neerdaalde over Armero. De bewoners van de plaats bleven kalm, mede door de geruststellende berichten van de burgemeester en de priester van de kerk. Later die middag drong het Rode Kruis aan op evacuatie van de stad, maar toen de asregen ophield, werd de evacuatie afgeblazen.

Wat de bewoners echter niet wisten, was dat juist toen de rust was weergekeerd, er lava uit de krater begon te stromen. De lava zorgde ervoor dat de ijskap op de top van de vulkaan ging smelten. Het smeltwater vermengde zich met gruis, steen en materiaal en vormde een hete en vernietigende modderstroom. Met een snelheid van 30 tot 40 kilometer per uur bereikte deze modderstroom Armero. Binnen een paar minuten werd de stad volkomen bedolven.

Deze natuurramp in Colombia kreeg een gezicht met de foto van het 13 jarige Colombiaanse meisje Omayra Sánchez, dat vast kwam te zitten in de modderstroom. Officieel heet de foto: The Agony of Omayra. De fotograaf kon het meisje niet redden.

Omayra, tot aan haar nek in de modder vastzittend te midden van het beton, hout en ander puin, heeft zo’n drie dagen moeten doorstaan, voordat ze uiteindelijk stierf aan gangreen en onderkoeling. Omayra woonde samen met haar ouders, broertje en een oom en ten tijde van de ramp was haar moeder voor zaken naar Bogotá. In de nacht van de ramp werd ze gewekt door het geluid van een aankomende modderstroom.

Tijdens de vlucht uit het huis viel haar oma in een waterput en kwam haar broertje vast te zitten. Omayra wilde hulp bieden, maar werd zelf overspoeld door de modderstroom en kwam zo in haar benarde positie terecht. Ze zat tot aan haar nek in het water en modder en kon met geen mogelijkheid vrijkomen. Later bleek dat zij met haar benen vastzat in de armen van haar overleden tante. 

In afwachting van hulp die uitbleef, werd ze vergezeld door de lokale bevolking die met haar gesprekken voerden, zongen en in gebed gingen. Haar situatie verslechterde en ze begon te hallucineren. Ondanks alle inspanningen van de lokale bevolking en door het uitblijven van adequate hulp, stierf Omayra aan gangreen en onderkoeling.

Na de ramp van 13 november 1985 was het voor velen onzeker wat er met familie, vrienden en kennissen gebeurd was. Pogingen opnieuw met overlevenden in contact te komen, duurden soms langer dan twintig jaar.

Wat nu nog in Armero te zien is, zijn de ruïnes van huizen en onder andere het lokale ziekenhuis, waarvan de eerste verdieping boven de grond uitsteekt. Voor de rest bestaat Armero uit een vlakte begroeid met gras en   struiken, met hier en daar een kruis ter herinnering aan dierbaren die tijdens deze ramp zijn omgekomen.

De rivier de Rio Langunillas is verschrompeld tot een kleine stroom water. Voor de meesten is het ouderlijk huis slechts een met gras begroeid stukje grond, waar eens een kruis ter herinnering stond. Het kruis is in de loop der tijd verdwenen.

Armero is uitgeroepen tot een nationaal monument, een begraafplaats voor meer dan 24.000 inwoners.

Armero houdt ons vandaag een spiegel voor. 

Wat toen had kunnen voorkomen worden, indien de tekenen ernstig waren genomen, kan ook vandaag voorkomen worden. Weinigen zien de parallel met wat toen gebeurde. Nochtans zijn ook wij ervoor gewaarschuwd om de belangrijkste zaken op de eerste plaats te zetten, en in het licht van de rampspoed die over de wereld komt, de signalen ernstig te nemen, niet om onszelf te ondermijnen door angst of spanning, maar door te vertrouwen op de Heiland die zijn plan, dat gemaakt werd van voor de grondlegging der wereld, onverwijld ten uitvoer brengt. We leven op een gekaapte planeet en zesduizend jaar lang heeft God “de winden tegengehouden”. Hij heeft de wellust van de Satan ”om zoveel mogelijk mensen mee te sleuren in zijn ondergang” aan banden gelegd, maar God blijft dat niet voor eeuwig doen. Op een bepaald ogenblik geeft Hij gehoor aan de stemmen die ter wille van het evangelie zijn gestorven, en die roepen “Hoe lang nog” en laat Hij voor even de satanische machten bewijzen wie ze werkelijk zijn. De wereld is in barensnood en ook mensen van de wereld zien het. Alleen zien ze niet de oorzaken, erkennen ze niet, dat het niet erger was, dankzij de voorzieningen van de hemelse Vader, en zoeken ze zelf naar oplossingen, in plaats van te steunen  op de Schepper en het van Hem te verwachten. 

Sommigen zullen het proberen te negeren en te minimaliseren. Op hen zijn de woorden van toepassing, zoals beschreven in 2 Petrus 3: “Dit vooral moet gij weten, dat er in de laatste dagen spotters met spotternij zullen komen, die naar hun eigen begeerten wandelen, en zeggen: Waar blijft de belofte van zijn komst? Want sedert de vaderen ontslapen zijn, blijft alles zo, als het van het begin der schepping af geweest is.

Want willens en wetens ontgaat hun, dat door het woord van God de hemelen er sedert lang geweest zijn en de aarde, die uit en door het water bestaat, waardoor de toenmalige wereld is vergaan, verzwolgen door het water. Maar de tegenwoordige hemelen en de aarde zijn door hetzelfde woord als een schat weggelegd, ten vure bewaard tegen de dag van het oordeel en van de ondergang der goddeloze mensen. Doch dit ene mag u niet ontgaan, geliefden, dat een dag bij de Here is als duizend jaar en duizend jaar als een dag. De Here talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.”

Het hangt niet van God af, maar van elke mens zelf. God wacht met groot geduld. Als het van God zou afhangen, zouden er geen verlorenen zijn, zou niemand achter blij-ven… We zouden niet de wrange smaak van rampen en verwoesting, oorlog en geweld hebben gesmaakt… Dat is de prijs van de zonde en het van God afgesneden zijn. Maar één dag is het genoeg en gaat de wereld de laatste fase in, vòòr de wederkomst van onze Heer Jezus. 

Het lied zingt : “Volk van God, let op de tekenen”. en voegt eraan toe “Bereid je voor om Hem te ontmoeten”. 

Laat het geen akelige verrassing worden, zoals het werd voor de inwoners van Armero, die zich niet hadden voorbereid en geen maatregelen hadden genomen. 

De tekst van deze nieuwsbrief vind je in folder folder C222A – Een aangekondigde tragedie waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 10 – HouVast / Download de hele folder

Volledig Vezekerd

De hymn Blessed Assurance werd geschreven door Fanny J. Crosby, een christelijke liedjesschrijfster. Ze werd geboren op 24 maart 1820 en werd blind na zes weken en gedurende de 95 jaar van haar leven. Ze stierf in 1915. Ongeveer 9000 gospelsongs worden toegeschreven aan Fanny Crosby. Ze was een toegewijde, gelukkige christen, lerares en dichter. 

Blessed Assurance beeldt de vreugdevolle verwachting en ontzagwekkende glorie uit van een christen die zeker is van zijn of haar redding in Christus. Een verzekerde christen zou één ding moeten doen: het verhaal doorvertellen! 

De hymn is op melodie gezet en gecomponeerd door Phoebe Palmer Knapp. Het feit dat de componist de vrouw was van een eigenaar van een verzekeringsmaatschappij is opmerkelijk. Net als de gebruikelijke menselijke praktijk of de noodzaak om levens en eigendommen te verzekeren tegen verlies, moet iedereen ervoor zorgen dat hun ziel nadrukkelijk is gedekt door de reddingsverzekering die Christus biedt

“Toen ik opgroeide in het christelijk leven, werden de woorden van de hymn “Blessed Assurance” – “Volle Verzekering” in mijn hart gegrift. Af en toe, als ik alleen ben om God te aanbidden, komen de woorden van dit lied in me op en zing ik vanuit mijn hart met vreugde.” Bijna 150 jaar geleden geschreven en nog steeds even krachtig! 

“Volledig Verzekerd ! Jezus is mijn Heer !”

“Soms worstelde ik met twijfels over mijn redding. Toen ik 25 was, me bewust van zonde in mijn hart zoals trots, egoïsme en haat, en wetende dat Jezus naar de aarde kwam, perfect leefde, stierf voor mijn zonden en weer opstond en de dood overwon, stelde ik mijn geloof in Hem. Ik geloofde in Hem en Hij gaf me eeuwig leven. Maar onderweg hoorde ik anderen een “maar” toevoegen aan het eeuwige leven. “Ja, je moet in Jezus geloven,” zeiden ze, “maar je moet ook…” werken toevoegen aan de redding. Of Satan, onze geestelijke vijand, fluisterde: “Hoe kun je een christen zijn? Kijk naar wat je zei, voelde of deed?” Dit liet me afvragen: “Zal ik eeuwig in de hemel leven als ik de aarde verlaat?”

Dan is er Gods Woord dat me overtuigt van Gods barmhartigheid en genade… en dit lied dat dit zo machtig bezingt !

De tekst van deze nieuwsbrief is een stukje uit de folder C270E – Volle Verzekering waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 10 – HouVast / Download de hele folder

Hij is opgestaan

“Ieder oor was gespitst en ieder oog was gericht op zijn gelaat toen Hij antwoordde: „Gij hebt het gezegd.“ Een hemels licht scheen zijn bleek gelaat te verlichten toen Hij eraan toevoegde: „Doch Ik zeg u: Van nu aan zult gij de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand der Macht en komende op de wolken des hemels.”

Voor een ogenblik flitste de goddelijkheid van Christus door zijn menselijke gedaante. De hogepriester sidderde voor de doordringende ogen van de Heiland. Deze schenen zijn verborgen gedachten te lezen en in zijn hart te branden. Nooit vergat hij die onderzoekende blik van de vervolgde Zoon van God.

„Van nu aan,” zei Jezus, „zult gij de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand der Macht en komende op de wolken des hemels.” Met deze woorden gaf Christus een beeld van het tegenovergestelde van wat nu plaatsvond. Hij, de Heer van leven en heerlijkheid, zou zitten aan Gods rechterhand. Hij zou richten over de gehele aarde en op zijn uitspraak was geen beroep mogelijk. Dan zou alles wat verborgen is, in het licht van Gods aangezicht worden gebracht en iedereen zou geoordeeld worden naar hetgeen hij had gedaan.

De woorden van Christus deden de hogepriester opschrikken. De gedachte dat er een opstanding der doden zou zijn, als iedereen voor Gods rechterstoel zou staan om loon naar werken te ontvangen was voor Kajafas een verschrikking. Hij wilde niet geloven dat hij in een later leven naar zijn werken zou worden geoordeeld. In gedachten zag hij in panorama de gebeurtenissen bij het laatste oordeel. Gedurende een ogenblik zag hij het angstwekkend schouwspel dat de graven hun doden teruggaven met alle geheimen, die naar hij had gehoopt, voor altijd verborgen waren. Gedurende een ogenblik had hij het gevoel dat hij voor de eeuwige Rechter stond wiens oog, dat alles ziet, zijn binnenste las en verborgenheden aan het licht bracht die naar zijn mening voor altijd begraven waren.

Maar dit schouwspel verdween. De woorden van Christus hadden hem, de Saduceeër, diep gekrenkt. Kajafas had de leer van de opstanding, het oordeel en een eeuwig leven geloochend. Zou deze man, die als gevangene voor hem stond, zijn meest geliefkoosde meningen aanvallen? Hij scheurde zijn kleed, zodat alle mensen zijn voorgewende afschuw zouden zien en eiste dat de gevangene zonder meer veroordeeld zou worden wegens godslastering. „Waartoe hebben wij nog getuigen nodig?” zei hij; „zie, nu hebt gij de godslastering gehoord. Wat dunkt u?” En zij allen verklaarden Hem schuldig.

Overtuiging, vermengd met hartstocht bracht Kajafas ertoe zo te handelen. Hij was woedend op zichzelf omdat hij de woorden van Christus geloofde en in plaats van zijn hart te scheuren in een diep besef van de waarheid en te erkennen dat Jezus de Messias was, scheurde hij zijn priestergewaad in vastbesloten verzet. Deze daad was veelbetekenend, zonder dat Kajafas dit inzag. Met deze daad, bestemd om de rechters te beïnvloeden en de veroordeling van Christus te bewerkstelligen had de hogepriester zichzelf veroordeeld. Door Gods wet was hij ongeschikt verklaard voor het priesterschap. Hij had het doodvonnis over zichzelf uitgesproken.

Een hogepriester mocht zijn gewaad niet scheuren. Dit werd door de levitische wet op straffe des doods verboden. De priester mocht onder geen enkele omstandigheid en bij geen enkele gelegenheid zijn klederen scheuren. Bij de joden was het gebruikelijk dat bij de dood van vrienden de klederen werden gescheurd, maar de priesters mochten dit gebruik niet volgen. Christus had dit nadrukkelijk aan Mozes verboden.

citaat uit “De Wens der Eeuwen” – E.G. White

Hoe zit dat eigenlijk met de opstanding? Lees de folder C151A – De Opstanding waar je de rest van het artikel kunt lezen. Prachtige inspirerende gedachten uit de Bijbel voor geloofsverdieping, verdeeld over 12 mappen (Geloof, Bijbel, Schepping, Zonde, Verlossing, Bekering, Toekomst, Profetie, Beloften en HouVast) – elk uitgelegd in ongeveer 30 folders per map. Je kunt de complete folder downloaden onder “Download flyers” in Map 6 – Verlossing & Zending / Download de folder

Het is volbracht

Christus legde zijn leven pas af toen Hij het werk had voltooid waartoe Hij gekomen was en met zijn laatste ademtocht riep Hij uit: „Het is volbracht.” De strijd was gewonnen. Zijn rechterarm en zijn heilige arm hadden Hem de overwinning bezorgd. Als Overwinnaar plaatste Hij zijn vaandel op de eeuwige hoogten. Was er geen vreugde onder de engelen? Heel de hemel triomfeerde over de overwinning van de Heiland. Satan was verslagen en wist dat zijn rijk verloren was.

Voor de engelen en de ongevallen werelden had de uitroep „Het is volbracht” grote betekenis. Het grote verlossingswerk is zowel voor hen als voor ons volbracht. Met ons delen zij in de vruchten van Christus’ overwinning.

Eerst bij de dood van Christus werd Satans karakter ten volle geopenbaard aan de engelen en aan de zondeloze werelden. De grote afvallige had zich dusdanig bekleed met bedrog dat zelfs heilige wezens zijn beginselen niet hadden doorgrond. Zij hadden de aard van zijn opstand niet duidelijk begrepen.

Een wezen van wondere macht en heerlijkheid had zich tegenover God geplaatst. De Here zegt van Lucifer: „Volmaakt zijt gij van gestalte, vol van wijsheid, volkomen schoon.” Lucifer was de overdekkende cherub geweest. Hij had gestaan in het licht van Gods tegenwoordigheid. Hij was de hoogste van alle geschapen wezens en was de eerste als God zijn plannen aan het universum bekend maakte. Nadat hij had gezondigd was zijn macht om te verleiden des te bedrieglijker en het ontmaskeren van zijn karakter des te moeilijker als gevolg van de verheven positie die hij bij de Vader had gehad.

God had Satan en zijn volgelingen even gemakkelijk kunnen vernietigen als iemand een steentje op de grond gooit, maar God heeft dit niet gedaan. Opstand kon niet door geweld overwonnen worden. Alleen Satans gezag kent geweld. Gods beginselen zijn niet van dien aard. Zijn gezag berust op goedheid, barmhartigheid en liefde en het uitdragen van deze beginselen is het middel dat gebruikt moet worden. Gods bestuur is zedelijk en waarheid en liefde overheersen hierin.

Het was Gods plan om alles op een eeuwige basis van veiligheid te stellen en in zijn raadsbesluit werd bepaald dat Satan tijd moest hebben om de beginselen waarop zijn bestuur methode was gegrond te ontwikkelen. Hij had gezegd dat ze beter waren dan Gods beginselen. Satan kreeg de tijd om zijn beginselen uit te werken zodat het ganse heelal ze zou kunnen zien.

Satan verleidde de mensen tot zonde en het verlossingsplan trad in werking. Gedurende vierduizend jaar werkte Christus om de mens te verheffen, terwijl Satan alles deed voor hun ondergang en ontaarding. En het heelal sloeg dit alles gade.

Maar hij werd verslagen. Toen Jezus naar deze wereld kwam, richtte Satans macht zich tegen Hem. Van het moment af dat Hij als baby in Betlehem verscheen deed de verrader wat hij kon om zijn ondergang te bewerken. Op alle mogelijke wijzen trachtte hij te verhinderen dat Jezus Zich ontwikkelde als volmaakt kind, als man zonder gebreken, als een heilige dienst en een smetteloos offer. Maar hij werd verslagen. Hij kon Jezus er niet toe brengen te zondigen. Hij kon Hem niet ontmoedigen of Hem verhinderen een werk te doen waarvoor Hij naar de aarde was gekomen. Van de woestijn tot Golgota was de storm van Satans woede op Hem gericht, maar hoe feller Satan toesloeg, des te steviger hield Gods Zoon de hand van de Vader vast en volgde Hij het met bloed bevlekte pad. Alle inspanningen van Satan om Hem te onderdrukken en te overwinnen brachten slechts zijn vlekkeloos karakter des te zuiverder naar voren.

Heel de hemel en alle ongevallen werelden waren getuigen geweest van de strijd. Met diepe belangstelling volgden zij de slottonelen van de strijd. Zij zagen hoe de Heiland de hof van Getsémané betrad en hoe Hij gebukt ging onder de verschrikking van een dichte duisternis. Zij hoorden zijn bittere kreet: „Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat deze beker aan Mij voorbijgaan.” Toen de tegenwoordigheid van de Vader zich terugtrok zagen zij Hem hoe Hij leed onder een bittere smart die groter was dan zijn laatste doodstrijd. Bloedig zweet perste zich uit de poriën en viel in druppels op de grond. Driemaal ontsnapte Hem de bede om bevrijding. De hemel kon het schouwspel niet langer verdragen en een boodschapper werd naar Gods Zoon gezonden om Hem te troosten.

De hemel zag hoe het Slachtoffer in handen van de moordzuchtige bende werd verraden en onder spot en smaad van de ene rechtbank naar de andere werd gesleept. Zij hoorden de hoon van zijn vervolgers op grond van zijn nederige afkomst. Zij hoorden hoe een van zijn meest geliefde discipelen Hem onder vloeken en zweren verloochende. Zij zagen het waanzinnig werk van Satan en diens macht over de harten van de mensen. Welk een afschuwelijk schouwspel! De Heiland te middernacht gegrepen in Getsémané, van het paleis naar de rechtszaal gesleept, tweemaal voor de priesters gebracht, tweemaal voor het Sanhedrin, tweemaal voor Pilatus en eenmaal voor Herodes, bespot, gegeseld, veroordeeld en weggeleid om gekruisigd te worden, beladen met het zware kruis temidden van de jammerklachten van de dochters van Jeruzalem en de spot van het gepeupel.

uit : “De Wens der Eeuwen” – E.G. White

Welke bijbelvertaling is de beste

Dit is de moeilijkste vraag, net als het kiezen van de winnaar van een schoonheidswedstrijd of de beste deelnemer aan een talentenjacht. Er zullen altijd mensen zijn met uiteenlopende meningen.

Het probleem van de verschillende versies gaat ver terug in een verre en turbulente periode in de geschiedenis. Naarmate het christendom zich verspreidde, ontstond de behoefte aan vertalingen van de Heilige Schrift in verschillende talen, naast het Koine, de gangbare taal van die tijd. Een van de eerste vertalingen was in het Syrisch, rond 200 na Christus. Later, in de vijfde eeuw, werd dit de Peshitta, ofwel de ‘eenvoudige’ versie.

Vervolgens ontstond de behoefte aan een Latijnse Bijbel om het Woord van God te brengen naar de grote aantallen mensen in het Romeinse Rijk die deze taal spraken. Rond het midden van de tweede eeuw na Christus verscheen de eerste Latijnse versie, gevolgd door vele andere. Daarna kwam Hiëronymus, die deze Latijnse versies van het Nieuwe Testament herzag (382-405 na Christus) en het Oude Testament van het Hebreeuws naar het Latijn vertaalde. Zijn versie werd bekend als de Vulgaat, die gedurende de hele middeleeuwen de standaardbijbel van de kerk was. Het werd keer op keer gekopieerd en er zouden vandaag de dag meer dan 8000 exemplaren van in Europa bestaan. Sinds het Concilie van Trente (1545-1563) is de Vulgaat de officiële Bijbel van de Katholieke Kerk. Er werden ook vertalingen gemaakt in het Armeens en Gotisch (in de vierde eeuw) en nog een in het Ethiopisch rond 600 na Christus. Er was echter geen volledige vertaling in het Engels tot 1382, toen John Wycliffe de Engelsen de eerste Bijbel in hun eigen taal gaf. Zijn vertaling was handgeschreven en werd gekopieerd en verspreid door zijn volgelingen, de Lollarden.

In 1525 publiceerde William Tyndale het eerste gedrukte Engelse Nieuwe Testament, wat leidde tot felle tegenstand en uiteindelijk de marteldood. Hij werkte met de Griekse tekst van Erasmus en zijn taal was zo mooi dat deze een grote invloed had op latere vertalingen. Men gelooft dat bijna 90 procent van de King James Version van Tyndales hand is.

Er verschenen nu in snel tempo nieuwe Engelse versies. In 1535 verscheen de Coverdale-bijbel, gevolgd door de Mattheüs-bijbel in 1537 en de Tavemer-bijbel in 1539. In datzelfde jaar herzag Coverdale zijn vertaling, die vervolgens onder licentie van koning Hendrik VIII als de Grote Bijbel werd gepubliceerd. Dit was de eerste geautoriseerde versie.

In 1560 werd de Geneefse Bijbel in Zwitserland gedrukt – de eerste die in verzen was verdeeld. Acht jaar later werd de Grote Bijbel herzien en opnieuw uitgegeven als de Bisschoppenbijbel, de tweede geautoriseerde versie.

De katholieke Douay-Reims-versie werd in de loop der jaren, van 1582 tot 1610, uitgebracht en was een vertaling van de Latijnse Vulgaat. Vervolgens werd in 1611 de King James Version gepubliceerd. Deze werd bekend als de Authorized Version omdat het vertaalwerk werd aangemoedigd en gesponsord door koning James I van Engeland. In werkelijkheid was deze versie echter nooit officieel “geautoriseerd” door de staat of de kerk, maar werd slechts aangewezen om in kerken te worden voorgelezen in plaats van de Bisschoppenbijbel.

Gedurende deze periode van intense belangstelling voor Bijbelvertaling, die voorafging aan en samenviel met de Grote Reformatie, verschenen er versies in vele andere talen naast het Engels. De meest opmerkelijke hiervan was de Duitse vertaling van Maarten Luther uit 1522. In geen enkele andere taal zijn er echter zoveel verschillende vertalingen en herzieningen van de Bijbel geweest als in het Engels. Naarmate archeologisch onderzoek steeds meer oude manuscripten aan het licht heeft gebracht, zowel van bijbelse boeken als van seculiere werken die licht werpen op het leven en de gewoonten van de mensen in bijbelse tijden, hebben geleerden zich voortdurend ingespannen om vertalingen te maken die zo goed mogelijk aansluiten bij de oorspronkelijke tekst.

Lees hier de flyer waar u het hele verhaal kunt lezen. 3B – Wat is de Bijbel

In 44 flyers word je vertrouwd gemaakt met de Bijbel en zijn boodschap aan u.

In een eenvoudige taal, maar inhoudsgetrouw beschrijft Maxwell op een enthousiaste manier waarom de Bijbel ook uw bron van licht en kracht kan zijn.

Lees de vierde flyer

U kunt intekenen op de hele serie. Stuur gewoon een mail naar info@naturel.org met uw vraag en u ontvangt een link voor download.

PS In de flyerserie “De Bijbel” vind je ook verschillende flyers over de geschiedenis van de Nederlandse Bijbel.

De Bijbel en u

Wat is de Bijbel? 

Misschien kijkt u naar uw Bijbel en vraagt ​​zich af waarom de inhoud zo anders is dan die van elk ander boek dat u ooit hebt gelezen. Toegegeven, het is anders. Op het eerste gezicht lijkt er geen sprake te zijn van een doorlopend verhaal. Met zijn vele korte hoofdstukken en genummerde verzen is de vormgeving niet erg uitnodigend. Bovendien, mocht uw Bijbel een exemplaar van de Statenvertaling zijn, dan vindt u de taal wellicht wat ouderwets, met een knipoog naar Milton en Shakespeare – heel mooi, maar niet het gemakkelijkst te begrijpen.

U hebt misschien ook andere vragen, zoals waarom uw Bijbel is verdeeld in twee delen, aangeduid als ‘Oude Testament’ en ‘Nieuwe Testament’. Niet lang geleden ontmoette ik een succesvolle zakenman die zich hierover grote zorgen maakte. “Waarom,” wilde hij weten, “is een deel van de Bijbel gemarkeerd als ‘Oud’ en een deel als ‘Nieuw’, terwijl het in feite allemaal oud is?”

Misschien heb je je wel eens afgevraagd wie jouw Bijbel heeft geschreven, wanneer en waar. Heeft één persoon het allemaal geschreven, of is het het werk van meerdere auteurs? Is het een origineel werk of een kopie?

Maar er is een nog belangrijkere vraag. De meeste mensen beschouwen de Bijbel als een heilig boek. Ze noemen het Gods boek of het Woord van God. Waarom? Is daar een reden voor? En is het een goede reden?

Laten we eerst eens kijken naar het boek als geheel. Eigenlijk is het geen enkel boek, maar een verzameling boeken. Het wordt vaak een bibliotheek genoemd, en in zekere zin is dat het ook.

In de meeste Bijbels staat een lijst van al deze boeken, meestal op een van de eerste pagina’s. Als u daar naar kijkt, ziet u dat er 39 boeken zijn gegroepeerd onder het gedeelte ‘Oude Testament’ en 27 onder ‘Nieuwe Testament’, in totaal 66.

Veel van deze ‘boeken’ zijn eigenlijk helemaal geen boeken in de gebruikelijke betekenis van het woord. Sommige zijn slechts brieven, terwijl andere berichten zo kort zijn dat ze op twee of drie getypte pagina’s passen.

Wat betreft de verschillen tussen het Oude Testament en het Nieuwe Testament: het Oude Testament werd geschreven vóór Christus en het Nieuwe Testament ná Christus. Er verstreken ongeveer 400 jaar tussen het schrijven van het laatste boek van het Oude Testament (Maleachi) en het schrijven van Mattheüs, het eerste boek van het Nieuwe Testament. Bovendien werd het Oude Testament in het Hebreeuws geschreven (met enkele passages in het Aramees) en het Nieuwe Testament in het Grieks.

Uw Bijbel is zestienhonderd jaar in voorbereiding geweest. Het vroegste boek, Job, zou rond 1500 v.Chr. door Mozes zijn geschreven, terwijl Johannes zijn bijdragen aan de Schrift in het laatste decennium van de eerste eeuw n.Chr. voltooide.

De 66 boeken, pamfletten, brieven, boodschappen – hoe je ze ook wilt noemen – waren het werk van zo’n 35 auteurs, waarvan Mozes in het Oude Testament en Paulus in het Nieuwe Testament de twee meest productieve waren. Mozes wordt gecrediteerd met de eerste vijf boeken, namelijk Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Paulus schreef alle 13 brieven, van Romeinen tot Filemon, en mogelijk ook Hebreeën.

Andere prominente schrijvers waren David, die veel van de psalmen schreef; Salomo, aan wie Spreuken, Prediker en Hooglied worden toegeschreven; en Lucas, die zowel de boeken Lucas als Handelingen schreef. en Johannes, die het evangelie schreef dat zijn naam draagt, drie brieven en het boek Openbaring.

De vele auteurs vertegenwoordigen een grote verscheidenheid aan ervaringen en achtergronden.

Er was Mozes, “geleerd in alle wijsheid van de Egyptenaren”, de grote oude man die een van de eerste vrijheidsbewegingen aller tijden leidde.

Er was Jozua, de dappere legeraanvoerder die Israël stichtte in het land Palestina.

Er was David, die opklom van een schaapskooi tot een paleis, en daarbij talloze ontberingen en verdriet doorstond, eerst van Saul en later van zijn eigen zoon Absalom.

Er was Salomo, die Israël naar het hoogste punt van roem en rijkdom bracht; Daniël, jarenlang eerste minister van Babylon; Amos, de herder; Mattheüs, de tollenaar; Lucas, de arts; Petrus, de visser; Paulus, de Farizeeër; en vele anderen.

Wat een gezelschap om een ​​boek te schrijven! En het grote wonder is dat de woorden die ze schreven zo perfect samensmolten dat ze al meer dan 2000 jaar bij elkaar zijn gebleven.

Lees in ieder geval hier het overzicht van de 44 hoofdstukken die vertaald werden in 44 flyers. De eerste drie flyers zullen de komende weken volgen, waarna geïnteresseerden kunnen intekenen om dagelijks de volgende flyer te ontvangen. Contacteer ons voor de inschrijving op info@natur-el.org

Lees hier de flyer waar u het hele verhaal kunt lezen. 3B – Wat is de Bijbel

In 44 flyers word je vertrouwd gemaakt met de Bijbel en zijn boodschap aan u.

In een eenvoudige taal, maar inhoudsgetrouw beschrijft Maxwell op een enthousiaste manier waarom de Bijbel ook uw bron van licht en kracht kan zijn.

Lees de derde flyer

U kunt intekenen op de hele serie. Stuur gewoon een mail met uw vraag en u ontvangt een link voor download.